• Galeria foto
  • Galeria foto
  • Galeria foto

Nowy nr telefonu

Uwaga, mamy nowy numer telefonu: 55 645 45 15

Home O nas Strój zakonny

postheadericon Strój zakonny

Habit (łac. habitus - ubranie, strój) - strój zakonny zawsze uważany był za jedną z form świadczenia o Bogu, a także za wyraz ubóstwa i pokuty. Wyglądem swym habit franciszkański zbliżony jest do kształtu krzyża. Dziś nałożenie habitu łączy się z obrzędem przyjęcia do nowicjatu. Rezygnacja ze stroju świeckiego wyraża porzucenie dotychczasowego sposobu życia, a przede wszystkim odwrócenie się od grzechu. Habit jest szatą nowego człowieka, zewnętrznym znakiem konsekracji, a także znakiem wybrania i rękojmią chwały. Noszony na znak oddania życia Bogu, symbolizuje przyobleczenie się w Chrystusa. W naszym zakonie wraz z przyjęciem habitu otrzymuje się nowe imię, co podkreśla rozpoczęcie nowej drogi życiowej i wyraża szczególną misję siostry.

Szkaplerz (łac. scapulae - łopatki, ramiona, grzbiet) ? pierwotnie była to wierzchnia szata pełniąca rolę ochronnego fartucha, którą mnisi przywdziewali na habit w czasie pracy. Z biegiem czasu szkaplerz nabrał znaczenia symbolicznego i wyraża niesienie codziennego krzyża. Jako część stroju zakonnego noszony jest na habicie i składa się z dwóch płatów materiału opadających na plecy i na piersi. Część szkaplerza opadająca na piersi przypomina, że serce tam ukryte ma bić dla Boga i bliźnich, z miłości odrywając się od doczesnych przywiązań, zaś płat opadający na plecy symbolizuje trudy, doświadczenia i krzyże.

Welon - to znak poświęcenia się zakonnicy Bogu, jej przynależności do Niego oraz zerwania ze światem. W kulturze biblijnej zasłanianie głowy lub twarzy wyrażało głęboką cześć dla rzeczy świętych, zawstydzenie oraz pokutę i żałobę. Jako zasłony używano rąbka płaszcza, a później welonu lub chusty. W starożytności welon był częścią codziennego stroju kobiecego. Jego noszenie, zwłaszcza w miejscach publicznych, należało do dobrych obyczajów, a zdjęcie zasłony było równoznaczne z pozbawieniem czci.

Sznur franciszkański, nazywany także z łac. Cingulum - ma bogatą symbolikę: u Izraelitów oznaczał siłę, sprawiedliwość i wierność, dlatego był ważnym elementem stroju kapłanów. Prorok Izajasz mówił o oczekiwanym Mesjaszu: ?Sprawiedliwość będzie Mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi? (Iz 11,5). Sznur oznaczał także gotowość pełnienia woli Bożej ? Izraelici spożywali wieczerzę paschalną mając przepasane biodra i sandały na nogach na znak gotowości do wyruszenia w drogę. Chrystus wzywa do ustawicznej gotowości na swe powtórne przyjście słowami: ?Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie? (Łk 12,35). Św. Paweł, mówiąc o duchowym przygotowaniu do walki, także sięga po obraz przepasywania się (Ef 6,14). Prorocy Starego Testamentu także zwracali uwagę na ścisłe przyleganie paska do ciała, które wyobrażało relację między Bogiem i Jego ludem: ?Albowiem jak przylega pas do bioder mężczyzny, tak przygarnąłem do siebie cały dom Izraela? (Jr 13,11). Od początku chrześcijaństwa sznur odgrywał ogromną rolę w stroju zakonników. Był symbolem zapału do pracy, do której wykonywania należało przygotować się, przepasując szaty. Jednocześnie przepasanie bioder, które uchodzą za siedlisko nieczystych popędów, oznacza gotowość staczania duchowych bojów. Dziś sznur zakonny jest symbolem czystości, powściągliwości, wyrzeczenia oraz gotowości pełnienia woli Bożej. W zakonie Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji przepasujemy się białym sznurem z trzema węzłami symbolizującymi składane przez siostry śluby: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości.

Monstrancyjka - jest wymownym znakiem charyzmatu naszego zgromadzenia ? wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu. Krzyż - nosimy zatknięty za sznurem. Przypomina on nieskończoną miłość Boga do człowieka oraz fakt, że zbawienie dokonało się przez cierpienie. Przyjęcie krzyża z rąk biskupa dokonuje się podczas składania ślubów uroczystych i wyraża zgodę na udział w cierpieniu Chrystusa, by w ten sposób upodobnić się do Niego oraz współuczestniczyć w Jego zbawczym dziele.

Obrączka - jest zewnętrznym znakiem wiecznych zaślubin z Chrystusem. Kolista forma obrączki (nie mająca początku, ani końca) to symbol wieczności. Przyjmij obrączkę oblubienico Wiecznego Króla, zachowaj nienaruszoną wierność Oblubieńcowi, abyś zasłużyła wejść na gody wiecznej radości.